เป็นแม่แมวครบ 1 ปีแล้ว

แมวเป็นสัตว์ที่เตยชอบแล้วก็อยากเลี้ยงมานานแล้ว ตอนเด็กๆ ก็เคยมีแมวที่มากินข้าวที่บ้านและมาคลอดลูกในบ้านแล้วอยู่กันจนโตเลย แต่ก็ไม่เคยเลี้ยงจริงจังแบบที่คอยตักทรายแมวหรือพาไปฉีดวัคซีนอะไรแบบนั้น พอย้ายมากรุงเทพฯ ก็ไม่ได้เลี้ยงแมวอีกเพราะบ้านไม่พร้อม

เรดาร์เป็นแมวที่เหมือนถูกโฉลกกันยังไงไม่รู้ เห็นรูปครั้งแรกตอนเรดาร์เพิ่งเกิด ยังไม่ลืมตาเลยด้วยซ้ำ ก็คิดเล่นๆ แต่ก็คิดจริงๆ ว่าอยากเลี้ยง คุยกับโดมไปคุยกับโดมมาก็ตัดสินใจเอามาเลี้ยงเลย

เห็นเรดาร์อีกครั้งก็คือรูปข้างล่างนี้ เห็นปุ๊บก็พิมพ์บอกเลยว่าขอตัวกลางค่ะ เป็นตัวที่สีอ่อนที่สุด พอเรดาร์หย่านมแล้วก็ไปรับมา ไปถึงเจอลูกแมวตัวนึงคือเล่นกับเราใหญ่เลย ดูแอคทีฟสุด ตัวอื่นๆ ก็แอบไปหลบอยู่กับแม่แมว ปรากฎว่าตัวที่มาเล่นด้วยนี่แหล่ะคือตัวที่จองเอาไว้ เรียกว่าถูกชะตาตั้งแต่เห็นรูปเลย

ชื่อเรดาร์มาจากไหน

ในส่วนของชื่อเรดาร์เนี่ยเกิดมาจากว่าคิดชื่อกันไม่ออกว่าจะชื่ออะไรดี พอดีว่าเตยทำเพจเฟซบุ๊คอันนึงไว้ชื่อว่า เหมียวเรดาร์ ตอนทำเพจก็ตั้งใจแค่ว่าจะให้เป็นเพจรวบรวมเรื่องเกี่ยวกับแมว ของที่เป็นรูปแมวอะไรแบบนั้น แล้วเรดาร์เองก็แอคทีฟมากกกกก เล่นตลอดเวลา ซนมากๆๆๆ ก็ดูเข้ากับชื่อนี้พอดีเลยตั้งชื่อลูกแมวตัวนี้ว่า “เรดาร์

นิสัยของเรดาร์

เรดาร์เป็นแมวที่รวดเร็วตามชื่อเลยค่ะ อยู่ไม่สุข ชอบเล่นนะ เป็นสาวแมนๆ มีแต่คนทักว่าเป็นตัวผู้ 555 เป็นแมวรักสันโดษแต่ก็ขี้เหงามองหน้ากันก็พอไม่ต้องมาจับตัวนะ ความดุก็เยอะขึ้นมากๆ เวลาอ้อนก็อ้อนหนักมากๆ ขี้งอน ถ้าด้าชวนเล่นแล้วไม่เล่นด้วยก็งอนหนีไปนอนมุมห้อง หรือถ้าดุเสียงดังก็งอน แถมงอนทีงอนนานข้ามวันเลยนะไม่ยอมเข้ามานอนด้วยกันในห้องด้วย ความฉลาดก็พัฒนาขึ้นทุกวัน ขอมือได้ (ถ้ามีของกิน) พูดรู้เรื่องนะ รู้ตัวนะว่าตัวเองโดนนินทาอยู่ เปิดประตูได้ ออกไปเดินเล่นนอกบ้านพอจูงไปเส้นทางเข้าบ้านเรดาร์จะดิ้นไปอีกทางจ้า ฉลาดมากๆ

ประสบการณ์ที่ได้รับจากการเป็นแม่แมว 1 ปี

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆ เป็นยังไง แต่เตยได้อะไรเยอะมากๆ เรียกว่าเป็นแมวช่วยชีวิตเลยแหล่ะ ทำให้รู้สึกมีเหตุผลสำหรับมีชีวิต อาการโรคซึมเศร้าและวิตกกังวลดีขึ้นมากๆ เมื่อก่อนไม่รู้จะหาเงินไปทำอะไร เดี๋ยวนี้มีทั้งค่าอาหาร ค่าทรายแมว ค่าที่ข่วนเล็บ ค่าวัคซีน อะไรไม่รู้เยอะแยะมากมาย แล้วแมวเป็นสัตว์ที่อยู่ตัวเดียวก็ได้แต่ก็ต้องการให้คนมาเล่นด้วย ช่วงแรกไม่ค่อยรู้เรื่องพอกลับมาก็นอนพักเฉยๆ แต่ว่าเรดาร์งอนจ้าาา เข้ามากัดบ้าง ทำตัวไม่น่ารักบ้างเพื่อให้เราสนใจ ทุกวันนี้กลับมาต้องออกกำลังกายให้มีแรงมาเล่นกับเรดาร์ที่เล่นแรงขึ้นทุกวัน 555 เรดาร์ชอบไปเดินเล่นข้างนอกด้วยก็เลยต้องใส่สายจูงพาออกไปเดินเล่น บางทีนางมีความสุขก็รีบวิ่งไปเที่ยวดึงให้มนุษย์ต้องวิ่งตามไปด้วย เวลานอนก็ไม่กลัวผีอีกต่อไป ถ้ามีเสียงอะไรก็คิดซะว่าเรดาร์ทำเสียงนี้ 555 ที่สำคัญแมวทำให้เราปล่อยวางเสมอ คาดหวังหรือบอกให้ทำอะไรเรดาร์จะทำสิ่งตรงกันข้ามเสมอ เรดาร์ก็เลยเป็นทั้งตัวป่วน ตัวฮา ตัวสร้างสีสัน ตัวแสบ และตัวช่วยชีวิตสำหรับเตย

Share this post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
1 ปีกับการรักษาโรคซึมเศร้า

About Tuey

สวัสดีค่ะ ชื่อ “เตย” นะคะ บางทีเพื่อนก็เรียก “เตยเหมียว” ค่ะ ทำงานออกแบบเว็บไซต์และเพ้นท์ภาพ abstract เน้นแสดงความรู้สึกลงบนภาพวาด นอกจากนี้เตยยังทำ printable สำหรับงาน scrapbook และสมุดขาย ในเว็บนี้จะเป็นที่รวบรวมผลงานและความคิดในทุกๆ ด้านของเตยค่ะ

Hi! I’m Tuey. I’m UX/UI designer and abstract painter based in Thailand. I express my feelings through colors and mark making. I also selling printable scrapbooking papers and notebook on Catisfy shop. Here I’m sharing my creative process, my thoughts and travel journey. I hope you enjoy my blog. 🙂